Renta z tytułu niezdolności do służby: Gdy urzędnicy stają się niezdolni do służby

Renta z tytułu niezdolności do służby (Dienstunfähigkeitsrente) to świadczenie z prywatnego ubezpieczenia na wypadek niezdolności do pracy zawodowej zawierającego klauzulę niezdolności do służby.

Najważniejsze informacje w skrócie

Urzędnicy mogą — w przypadku gdy ze względów zdrowotnych nie są w stanie wykonywać swojego zawodu — otrzymywać rentę z tytułu niezdolności do pracy zawodowej lub rentę z tytułu niezdolności do służby.

Zależy to od tego, czy zawarli ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy zawodowej z klauzulą czy bez klauzuli niezdolności do służby.

Renta z tytułu niezdolności do służby: Co oznacza niezdolność do służby?

Niezdolność do służby to definicja ustawowa w prawie o służbie cywilnej. Odnosi się do stosunku między urzędnikiem a pracodawcą publicznym. Natomiast dla prywatnych ubezpieczeń na wypadek niezdolności do służby nie istnieje definicja ustawowa. Ubezpieczyciele stosują różne klauzule, aby określić, kiedy przysługuje prawo do renty z tytułu niezdolności do służby.

Renta z tytułu niezdolności do pracy zawodowej czy renta z tytułu niezdolności do służby?

W środowisku zawodowym urzędników często słyszy się, że urzędnicy nie mogą stać się niezdolni do pracy zawodowej, lecz co najwyżej niezdolni do służby.

„Urzędnik nie staje się niezdolny do pracy zawodowej, lecz niezdolny do służby."

W odniesieniu do stosunku służbowego z pracodawcą publicznym jest to prawda. Natomiast w odniesieniu do umowy z prywatnym ubezpieczycielem obowiązują przepisy ustawy o umowie ubezpieczenia (Versicherungsvertragsgesetz) oraz odpowiednie warunki ubezpieczenia.

W związku z tym oczywiście również urzędnik może stać się niezdolny do pracy zawodowej w rozumieniu umowy ubezpieczeniowej i mieć prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zawodowej (BU-Rente). Przeprowadzana jest wówczas weryfikacja taka sama jak w przypadku pracowników etatowych. To, czy urzędnik jest uznany za niezdolnego do służby przez swojego pracodawcę publicznego, nie interesuje ubezpieczyciela BU.

Może to być zarówno wadą, jak i zaletą — mianowicie wtedy, gdy urzędnik jest uznawany za niezdolnego do pracy zawodowej i otrzymuje rentę BU, lecz nie jest uznawany za niezdolnego do służby przez pracodawcę publicznego.

Znany niemiecki ubezpieczyciel życiowy opisuje to następująco:

„Orzeczenie niezdolności do służby przez pracodawcę publicznego nie oznacza automatycznie istnienia niezdolności do pracy zawodowej w rozumieniu naszych warunków ubezpieczenia. Przedłożenie samego zaświadczenia o niezdolności do służby nie jest zatem wystarczające do uzyskania prawa do świadczenia. Weryfikacja przez nas przebiega niezależnie od tego, zgodnie z warunkami ubezpieczenia."

Czy urzędnicy ponoszą straty, zawierając ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy zawodowej zamiast ubezpieczenia na wypadek niezdolności do służby?

Z doświadczenia — nie. W przypadku stwierdzenia niezdolności do służby w rozumieniu przepisów o służbie cywilnej, w większości przypadków występuje również niezdolność do pracy zawodowej w rozumieniu warunków ubezpieczenia BU.

Pojęcia niezdolności do służby i niezdolności do pracy zawodowej są co prawda różnie zdefiniowane, jednak ze względu na ciężkość choroby lub kwalifikacje zawodowe często nie ma to znaczenia. W ramach weryfikacji uprawnień do świadczeń medyczne ustalenia i opinie biegłych z postępowania w sprawie niezdolności do służby są uwzględniane.

Czy istnieją dalsze różnice między rentą z tytułu niezdolności do służby a rentą BU?

Oprócz wyżej wymienionych różnic definicyjnych i wynikających z nich różnic w przypadku wypłaty świadczeń, nie są nam znane dalsze różnice.

Potrącenia takie jak podatki i dalsze opłacanie prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego są regulowane w przypadku renty z tytułu niezdolności do służby tak samo jak w przypadku renty BU. Szczegóły opisano w artykule Prywatna renta z tytułu niezdolności do pracy zawodowej.

---

Źródło: helberg.info